Εκθεση του Μάριου Σπηλιόπουλου
11 Μαΐου - 5 Σεπτεμβρίου To Eθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης παρουσιάζει τη νέα εγκατάσταση του έργου "Το τοπίο του Είναι" (1997) του Μάριου Σπηλιόπουλου, στο πλαίσιο της σειράς Έργο του μήνα με επιλογές από τη μόνιμη συλλογή του Μουσείου.
Ο Μάριος Σπηλιόπουλος εμπνέεται από το αφήγημα Τοπίο του Είναι του λογοτέχνη και ζωγράφου Νίκου Γαβριήλ Πεντζίκη (1908-1993), που περιλαμβάνεται στο βιβλίο του Μητέρα Θεσσαλονίκη (1970). Στο κείμενο αυτό ο Πεντζίκης πραγματοποιώντας ένα εσωτερικό ταξίδι αυτοσυνειδησίας ταυτίζει μέλη του σώματος του με σημεία του γενέθλιου τόπου του, της Θεσσαλονίκης. Το έργο Τοπίο του Είναι του Μάριου Σπηλιόπουλου αποτελείται από ένα ξύλινο τραπέζι και μια κατεστραμμένη καρέκλα, που ισορροπούν πάνω σε ποτήρια, τα οποία στέκονται σε μια μεταλλική δεξαμενή γεμάτη με νερό. Στην επιφάνεια του τραπεζιού έχει γραφτεί ολόκληρο το διήγημα.
Για την εγκατάσταση του έργου στο Eθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, ο καλλιτέχνης, μέσα από μια κοπιώδη διαδικασία που έλαβε το χαρακτήρα πνευματικής άσκησης, αντέγραψε το κείμενο από το Τοπίο του Είναι στους τοίχους του χώρου που φιλοξενείται το έργο, δημιουργώντας ένα περιβάλλον που αντλεί στοιχεία από το προσωπικό και λογοτεχνικό σύμπαν του συγγραφέα. Μαζί με την εγκατάσταση παρουσιάζονται τρία νέα βίντεο που δημιούργησε ο καλλιτέχνης το 2010. Στα έργα αυτά παρακολουθούμε ταυτόχρονα έναν ηλικιωμένο άντρα που απαγγέλλει ολόκληρο το Τοπίο του Είναι, καθώς και τρεις γυναίκες και ένα παιδί, που επαναλαμβάνουν αντίστοιχα τις πρώτες και την τελευταία φράση του διηγήματος.
O Μάριος Σπηλιόπουλος γεννήθηκε στον Πολύγυρο Χαλκιδικής το 1957. Το 1980 παρακολουθεί για τέσσερις μήνες στη Βιέννη τα μαθήματα του ζωγράφου Freidrich Hunderwasser, ενώ τo διάστημα 1983-1988 σπουδάζει στην ΑΣΚΤ, στο εργαστήρι του Δημοσθένη Κοκκινίδη. Στο έργο του πραγματεύεται τις έννοιες της μνήμης, τόσο της προσωπικής όσο και της ιστορικής, χρησιμοποιώντας φυσικά υλικά, όπως χώμα, φωτιά, νερό, κερί μελισσών, ξύλο, θεραπευτικά φυτά, μέλι, ελαιόλαδο κ.ά. Το 1990 εργάζεται στο Στούντιο Γλυπτικής της Γλασκώβης (Glasgow Sculpture Studio). Η τεχνική της μελισσοκομίας και η κοινοτική ζωή της μέλισσας αποτέλεσαν αντικείμενο μελέτης από τον καλλιτέχνη και αρχή της ενότητας Μελισσών Μυστήριο. Το 1995 εγκαθιστά ένα χωριό μελισσών στο TICKON (Tranekaer international Centre for Art and Nature) στο πλαίσιο της «Κοπεγχάγη, Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης, 1996». Έχει παρουσιάσει τα έργα του σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Το 1994 του απονέμεται το Μεγάλο Χρυσό Βραβείο στη 18η Μπιενάλε της Αλεξάνδρειας. Το 2008 παρουσίασε τη μνημειακή εγκατάσταση Ανθρώπων Ίχνη στο χώρο του παλιού Ελαιουργείου και Σαπωνοποιείου στην Ελευσίνα στο πλαίσιο των Αισχυλείων, και τον επόμενο χρόνο συμμετείχε στη Μπιενάλε Θεσσαλονίκης. Από το 1991 διδάσκει στην ΑΣΚΤ. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.
Πληροφoρίες