Εκθεση του Χρήστου Χαρίση
17 Φεβρουαρίου - 2 Απριλίου Παρουσιάζεται έκθεση ζωγραφική του Χρήστου Χαρίση. Ο καλλιτέχνης καταγράφει με το κινητό του καθημερινά στιγμιότυπα από το περιθώριο της ζωής στην πόλη.
Έναν μετανάστη να κοιμάται στο παγκάκι ενός άλσους, αστικά σκουπίδια, ένα άδειο κρεβάτι νοσοκομείου, ένα πρεζόνι που «ταξιδεύει» κλπ. Ζωγραφίζει τις εικόνες αυτές με ακρυλικά σε καμβάδες μικρών διαστάσεων αφήνοντας λευκό περιθώριο, μεταφέροντάς μας την αισθητική των polaroids. Η χρωματική του κλίμακα στρέφεται κυρίως στην χρήση των ψυχρών χρωμάτων και παραπέμπει στην φωτογραφική μαρτυρία μιας αστικής περιπλάνησης σε μια γκρίζα πραγματικότητα.
Απέναντι από τις εικόνες αυτές βρίσκεται μία νεκρή φύση μεγάλων διαστάσεων - αναφορά στην κλασσική θεματολογία της μεγάλης Ζωγραφικής - φτιαγμένη σε αποχρώσεις του μωβ-γκρι,. Απέναντι από την γκρίζα καθημερινότητα η Ζωγραφική και οι Θεσμοί της, το άλλο μεγάλο κεφάλαιο στην ζωή του καλλιτέχνη. Μόνο που εδώ ο χρωματικός πλούτος είναι κρυμμένος - παρ' όλη την αριστοτεχνική εκτέλεση του έργου. Η πραγματικότητα της ίδιας της τέχνης δεν αντισταθμίζει πάντα την έλλειψη του υπεσχημένου επί γης παραδείσου.
Την έκθεση συμπληρώνει ένα μικρό έργο στο οποίο ο καλλιτέχνης απεικονίζει τον εαυτό του γυμνό ξαπλωμένο σε ένα τραπέζι νεκροτομείου. Το έργο -με αναφορές στον αποκαθηλωμένο Χριστό του Holbein- θυμίζει το γλυπτό του Ron Mueck στο οποίο οι διαστάσεις του αναπαριστώμενου νεκρού πατέρα του μικραίνουν ερχόμενες σε αντιπαράθεση με το μέγεθος της γονεϊκής παρουσίας στο ανθρώπινο φαντασιακό. Επιπλέον, μονάχα στο μικρό αυτό ο έργο ο Χαρίσης χρησιμοποιεί θερμά χρώματα σαν να είναι το μόνο στο οποίο απεικονίζεται η υπεσχημένη Ζωή και η χρεοκοπία των προσδοκιών της που μικραίνει την ανθρώπινη παρουσία.
Πληροφoρίες
ΠΟΣΟ
ΠΟΤΕ
- 17 Φεβρουαρίου - 2 Απριλίου