opencalendar.gr

Περσέπολις

Η Μαρζάν Σατραπί διηγείται με καυστικό χιούμορ την πολύπαθη ιστορία ενός περήφανου λαού που έζησε την παρακμή, έως το σημείο της λιμοκτονίας.

Περίληψη:

Η εννιάχρονη Μάρτζι μεγαλώνει σε μια προοδευτική οικογένεια στην Τεχεράνη του '78, την περίοδο της ανατροπής του Σάχη και του θρησκευτικού φανατισμού της ισλαμικής επανάστασης. Με το ξέσπασμα του πολέμου Ιράν-Ιράκ, οι γονείς της την στέλνουν για σπουδές στη Βιέννη. Θα επιστρέψει στην πατρίδα της ύστερα από χρόνια, για να καταλήξει τελικά στο Παρίσι το 1994. Μεταφορά του ομώνυμου best-seller κόμικ.

Λίγα λόγια για την ταινία:

Η Μαρζάν Σατραπί διηγείται με καυστικό χιούμορ, διακριτική ειρωνεία και σκωπτικά διεισδυτική ματιά την πολύπαθη ιστορία ενός περήφανου λαού που έζησε την παρακμή, έως το σημείο της λιμοκτονίας. Το κινηματογραφικό έργο «Περσέπολις» εμπνέεται από τον απενοχοποιητικό χαρακτήρα του ασπρόμαυρου σκίτσου που χρησιμοποίησε η Σατραπί, για να αποτυπώσει με γλαφυρό μεν, αποστασιοποιημένο δε, τρόπο, τη σκληρότητα των βίαιων γεγονότων που παρουσιάζονται. Το φιλμικό κείμενο αρθρώνεται σύμφωνα με τον αυτοβιογραφικό άξονα που επέλεξε η δημιουργός για την αφήγησή της στην τετράτομη σειρά κόμικ.

Λίγα λόγια από τη Μαρζάν Σατραπί
Όταν έγραφα τα βιβλία έπρεπε να θυμηθώ δεκαέξι ολόκληρα χρόνια της ζωής μου καθώς και περιόδους που ήθελα να ξεχάσω. Ήταν πολύ επίπονη διαδικασία. Το ανέβαλα συνέχεια. Δεν θα μπορούσα να το είχα κάνει μόνη μου. Είχα τρομερή δυσκολία να αρχίσω να γράφω αλλά και να αποστασιοποιηθώ από αυτά τα οποία έγραφα.
Η ταινία δεν παίρνει θέση απέναντι στην κατάσταση του Ιράν, απλώς δείχνει ότι υπάρχουν πάρα πολλές παράμετροι. Πάνω από όλα είναι μια ταινία για την οικογένειά μου, που αγαπώ πάρα πολύ. Αν φυσικά οι θεατές πειστούν ότι οι Ιρανοί είναι άνθρωποι σαν όλους μας, και όχι "Ισλαμιστές φονταμενταλιστές", "τρομοκράτες" κτλ, θα είμαι περήφανη γιατί έβαλα κι εγώ το λιθαράκι μου σε αυτό τον αγώνα. Άλλωστε, τα πρώτα θύματα του καθεστώτος είναι οι ίδιοι οι Ιρανοί. Μου λείπει πάρα πολύ η πατρίδα μου. Αν ήμουν άντρας θα έλεγα ότι το Ιράν είναι η μητέρα μου και το Παρίσι, η γυναίκα μου.
Λίγα λόγια για τον Βανσάν Παρονό
Διάσημος «κομικάς» είναι ευρέως γνωστός με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Winshluss. Γεννήθηκε το 1970 στη Λα Ροσέλ της Γαλλίας και με τον συνεργάτη του Σίζο, επινόησε τον χαρακτήρα "Monsieur Ferraille" στον οποίο και βασίζεται ολόκληρη σειρά κόμικ. Με τον Σίζο έχουν κάνει δύο μικρού μήκους ταινίες κινουμένου σχεδίου, ενώ το 2004 και 2007 είχαν προταθεί για βραβεία στο διάσημο φεστιβάλ κόμικ της Ανγκουλέμ.
Κριτικές:

"Από το Ιράν, με το ξεκίνημα της Ισλαμικής Επανάστασης ξεκινά η παράδοξη περιπέτεια της... ενηλικίωσης της μικρής κι άφοβης Μαρζάν, φτάνοντας ως το Παρίσι του σήμερα. Με αυτοσαρκασμό και αιχμηρό χιούμορ ζωντανεύουν οι εικόνες της σύγχρονης Περσίας μέσα από την αυθάδη, αστεία και τόσο αληθινή διήγηση της Marjane Satrapi. «Τέχνη υψηλού επιπέδου!» Variety"

«Η Μαρζάν Σατραπί και ο Βενσάν Παρονό έκαναν μια σπουδαία ταινία, όμορφη και συγκινητική... Για ηλικίες από 7 -77!» «Studio»

Βραβεία - Διακρίσεις:

• Βραβείο της Επιτροπής στο Φεστιβάλ Κανών.
• Επίσημη πρόταση της Γαλλίας για το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας 2008.
• Υποψήφια για το βραβείο Καλύτερης Ταινίας στα Βραβεία της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου ( EFA 2007).
• Βραβείο Sutherland Trophy του 51ου London Film Festival 2007, το οποίο απονέμεται στην πιο πρωτότυπη, εφευρετική και επινοητική πρώτη ταινία δημιουργού.

ΠΕΡΣΕΠΟΛΙΣ

(PERSEPOLIS)

Χώρα: ΗΠΑ, Γαλλία
Διάρκεια: 85'
Παραγωγή: Tara Grace, Xavier Rigault, Marc-Antoine Robert
Έτος: 2007
Χρώμα: Ασπρόμαυρο
Κινούμενα Σχέδια: Ελληνικοί Υπότιτλοι

Σκηνοθεσία: Marjane Satrapi, Vincent Paronnaud
Σενάριο: Marjane Satrapi, Vincent Paronnaud
Μοντάζ: Stephane Roche
Μουσική: Olivier Bernet
Ήχος: Jean-Alexandre Villemer
Καλλιτεχνική διεύθυνση: Marc Jousset
Ειδικά εφέ: Frank Mivet, Stephane Roche
Ερμηνεύουν: Chiara Mastroianni, Catherine Deneuve, Danielle Darrieux, Simon Abkarian, Gabrielle Lopes
Καταλληλότητα ταινίας: Ακατάλληλο κάτω των 13 ετών.

Πληροφoρίες