opencalendar.gr

Εκθεση αφιερωμένη στον Μάκη Θεοφυλακτόπουλο

Η έκθεση είναι αφιερωμένη στον γνωστό ζωγράφο Μάκη Θεοφυλακτόπουλο και παρουσιάζει έργα από τη συνολική διαδρομή του καλλιτέχνη στο χώρο της τέχνης.

Ο Μάκης Θεοφυλακτόπουλος γεννήθηκε το 1939 στην Αθήνα, κατάγεται από τη Σάμο και μεγαλώνει στο Μεταξουργείο στα δύσκολα χρόνια της δεκαετίας του ’40 και του ’50. Η φυσική κλίση στη ζωγραφική τον οδηγεί στο φροντιστήριο του Πάνου Σαραφιανού και από εκεί στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, όπου παρακολουθεί το εργαστήριο του Γιάννη Μόραλη και για ένα μικρό χρονικό διάστημα το εργαστήριο του Γιώργου Μαυροΐδη. Παίρνει μέρος στην Γ’ Πανελλαδική Έκθεση Νέων Ζωγράφων και λαμβάνει το πρώτο βραβείο. Μετά το τέλος των σπουδών του στη Σχολή συμμετέχει στην έκθεση αποφοίτων καθώς και σε ομαδικές εκθέσεις. Το 1966 κάνει την πρώτη του ατομική έκθεση στην πρωτοποριακή γκαλερί Άστορ, στην Αθήνα. Ο Γιάννης Σαββίδης γράφει επαινετική κριτική στο περιοδικό Ταχυδρόμος για τα σπουδαστικά του έργα με θέμα τους μοτοσυκλετιστές· στην κριτική του με τίτλο «Κράτος και βία στα έργα του Μάκη Θεοφυλακτόπουλου», τα συνδέει —στο κλίμα της εποχής— με την αντίσταση στην εξουσία. Το 1968 φεύγει για την Ελβετία όπου δουλεύει τέσσερις μήνες πυρετωδώς στο Gstaad. Στη συνέχεια ταξιδεύει στη Γαλλία, την Ιταλία, επιστρέφει στη Λωζάνη και κατόπιν αποφασίζει να φύγει για το Παρίσι όπου ζει για δύο χρόνια. Το 1970 κάνει έκθεση στη Νέα Γκαλερί στην Αθήνα με τα έργα που έχουν δουλευτεί στα ελάχιστα τετραγωνικά της σοφίτας του Παρισιού. Το 1971 φεύγει με υποτροφία του Ιδρύματος Ford για τις ΗΠΑ. Μένει τρία χρόνια στη Νέα Υόρκη. Επισκέπτεται καθημερινά το MoMA (Museum of Modern Art), άλλα μουσεία, καθώς και γκαλερί. Το 1974 διαμένει πάλι στη Γαλλία για κάποιους μήνες, αλλά από την επόμενη χρονιά επιστρέφει οριστικά στην Αθήνα.

Αρχίζει μια πολύ παραγωγική περίοδος με εντατική δουλειά και διαδοχικές εκθέσεις, ατομικές και ομαδικές. Το 1982, συμμετέχει στην έκθεση Europalia, όπου θα παρουσιαστεί, σε σημαντική στιγμή, ένα πρώτο πανόραμα της σύγχρονης τέχνης στην Ελλάδα.

Δημιουργεί αδιάλειπτα, ζει στα όρια, ακολουθεί την αγάπη του για τις μηχανές ταχύτητας, τα γρήγορα αυτοκίνητα, τον τζόγο, τις γυναίκες. Τα χρόνια στο εξωτερικό, το πάθος με το οποίο ζει και εργάζεται και το έργο φτιάχνουν γύρω από το όνομά του μια ιδιότυπη bohème φήμη.

Το 1988 γίνεται δάσκαλος στη Σχολή Καλών Τεχνών της Θεσσαλονίκης. Διατηρεί το εργαστήριό του για 17 χρόνια. Όταν κλείνει ο κύκλος της Σχολής επιστρέφει στην Αθήνα, όπου ζει μέχρι σήμερα.

Πληροφoρίες